افزایش جمعیت وگسترش شهر نشینی، کاهش فضاهای سبز، مصرف زیاد سوخت های فسیلی، انتشار گازهای گلخانه ای و استفاده از مصالح نا مناسب پدید آورنده میکروکلیمای جزیره حرارتی بر فراز شهرها شده؛ که چندین درجه سانتی گراد هوای شهر را از پیرامون خود (روستاها) گرم تر نموده. لذا این مقاله بعد از شناخت عوامل موثر بر ایجاد جزایر حرارتی (همچون موقعیت شهر؛ اندازه شهر و جمعیت؛ تراکم محیط ساخته شده؛ هندسه شهری؛ ویژگی حرارتی سطوح شهری؛ سطوح ضد آب؛ گرمای انسان ساخت و آلودگی هوا) و معرفی استراتژی های کاهشی (همچون استراتژی های سبز شهری، سطوح سرد شهری، طراحی شهری، کاهش گرمای انسان ساز)، به بررسی پارامترهایی همچون میانگین دمای تابشی و دمای هوا در سه آلبدوی بالا0. 8، آلبدوی متوسط (0. 5) و آلبدوی پایین (0. 3) می پردازد. در این راستا با انتخاب خیابان پونک در شهر قزوین که دارای تنوع در مصالح می باشد، با بررسی از طریق شبیه سازی با نرم افزار Envi met به این نتیجه رسیدیم که تغییرات در میزان توان تابشی و دمایی محیط می تواند تاثیر بسزایی در میزان میانگین دمای تابشی محیط و به تبع آن بر آسایش حرارتی فضای باز محیط بگذارد، نتایج حاکی از آن است که با وجود مناسب بودن مصالح سرد با آلبدوی بالا برای کف خیایانها و بامها اما مصالح دارای آلبدوی بالا در نما بخاطر انعکاس زیادی که به محیط دارند آسایش حرارتی را پایینتر می آورند و محیط را گرمتر می کند و در شهرهایی که دارای جزیره حرارتی هستند مصالح روشن باعث گرم شدن محیط می شوند اما در شهرهایی که هنوز مشکل تشکیل جزایر حرارتی وجود ندارد استفاده از مصالح روشن با آلبدوی بالا سبب کاهش مصرف انرژی در داخل ساختمان می گردد و سبب می گردد سرمایش ساختمانها در تابستان کمتر شده و بالتبع مصرف انرژی کاهش یابد.

شار گرمای محسوس و شار گرمای نهان از جمله متغیرهایی هستند که وابستگی زیادی به دما دارند و از طرفی اکثر متغیرهای هواشناسی وابسته به دما می باشند. لذا در این پژوهش قصد داریم با بررسی سیر تغییرات شار گرمایی محسوس و گرمای نهان و نسبت بین این دو به بواکاوی و آشکارسازی تغییرات اقلیمی ایران بپردازیم. بدین منظور از داده های باز تحلیلی NCEP/NCAR شامل شار گرمای محسوس و نهان طی دورۀ 1948-2020 در محدوده ایران استفاده شد. از نسبت این دو شار گرمایی، میزان ضریب باون محاسبه شد. برای تحلیل فضایی زمانی – مکانی آنها از روش های درون یابی استفاده شد. ضمن اینکه با بهره گیری از روش های ناپارامتریک من کندال و شیب سن تغییرات فضایی و زمانی نیز بررسی شد. بخش اوّل نتایج نشان داد که به لحاظ مکانی میزان ضریب باون تابعی از عرض جغرافیایی و ناهمواری ها می باشد. و به لحاظ زمانی کمترین مقدار مربوط به ماه ژانویه و بیشترین مقدار مربوط به ماه ژوئیه است. نتایج بخش دوّم بیانگر این مطلب است که ضریب باون در طول زمان دارای سیر و روندی مثبت است. سیر صعودی آن بیانگر افزایش ضریب خشکی کشور است. به طوری که این وضعیت در روند مثبت و افزایش دما قابل مشاهده است.

استفاده از الکترولیز آب برای تولید هیدروژن در سال های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است زیرا در این روش، آب بدون هیچ گونه آلایندگی به گاز هیدروژن و اکسیژن تجزیه می شود. در این تحقیق، یک چرخه رانکین آلی و الکترولایزر مدل سازی و تحلیل شده تا از گرمای تلف شده برای راه اندازی الکترولایزر استفاده شود. توان تولید شده ی چرخه رانکین آلی برای تولید هیدروژن در یک الکترولایزر غشاء پروتونی مصرف می گردد. مدل سازی و کدنویسی برای الکترولایزر با استفاده از نرم افزار EES انجام شده است و تحلیل های ترمودینامیکی به منظور شناخت و بررسی عملکرد مدل پیشنهادی انجام گردید. به ازای دمای اواپراتور 67 درجۀ سلسیوس، توان چرخه رانکین آلی و بازده حرارتی به ترتیب مقادیر 220 کیلووات و %5/8 حاصل گردید. ظرفیت تولید الکترولایزر مورد نظر در این پژوهش 27 کیلوگرم بر ساعت گاز هیدروژن با دمای 80 درجۀ سلسیوس و فشار 101 کیلو پاسکال به دست آمد. الکترولیز آب با استفاده از جریان برق مستقیم بین دو الکترود آند و کاتد انجام شد که توسط یک غشاء از هم جدا شده بودند. پتانسیل غشایی در مقادیر مختلف چگالی جریان برای انجام اعتبار سنجی مدلِ شبیه سازی شده، محاسبه و مقایسه بین آنها انجام شد.

یکی از مهم ترین خواص حرارتی توده پسته پوست گیری نشده یعنی ضریب رسانش گرما به عنوان تابعی از دما و رطوبت مورد ارزیابی قرار گرفت. بازه رطوبتی دانه ها از %20.9 بر پایه وزن تر تا %51.8 (رطوبت هنگام برداشت) و بازه دمایی از 20 تا 40 درجه سلسیوس متغیر بود. به منظور اندازه گیری ضریب رسانش گرما در مواد کشاورزی نسبت به ساخت کاوشگر رسانش گرما اقدام گردید. با استفاده از کاوشگر مذکور که یک منبع خط گرما درون آن نصب گردیده است. ضریب رسانش گرما در حالت گذرا ضمن محاسبه شیب لحظه ای بیشینه تعیین گردید. ضریب رسانش گرما با افزایش رطوبت و دما به طور معنی داری افزایش یافت. به گونه ای که با افزایش رطوبت از %20.9 به %51.8، این ضریب به طور متوسط از 0.1145 به 0.1904 W/moC افزایش یافت. علاوه بر آن مشاهد گردید که با افزایش دما از 20 تا 40 درجه سلسیوس متوسط ضریب رسانش گرما از حداقل 0.1448 تا حداکثر 0.1585 W/moC متغیر بود. آزمایش ها روی دو رقم پسته (رقم اکبری و رقم کله قوچی) نشان داد که ضریب رسانش گرما در پسته رقم کله قوچی در سطح احتال %5 کوچکتر از رقم اکبری می باشد. برخی روابط رگرسیونی درجه دو از اثرات دما و رطوبت بر ضریب رسانش گرما ارایه گردید.

لایه های فروالکتریک را با استفاده از مدل آیزینگ در یک میدان عرضی، با تقریب میدان میانگین، مورد بررسی قرار دادیم یک فیلم N لایه ای با تقارن مکعبی ساده را در نظر بگیرید که با نزدیکترین همسایه خود برهم کنش دارد. فرض می کنیم که قدرت تبادل شبه اسپینها و میدان عرضی لایه های سطحی آن نسبت به لایه های کپه ای متفاوت باشد. با این مدل می توان روابط مناسبی برای گرمای ویژه و پذیرفتاری الکتریکی به دست آورد. در این لایه ها، دمای کوری لایه نسبت به دمای کوری کپه می تواند به هر مقدار بالاتر یا پایینتر انتقال یابد.اگر قدرت تبادلی سطح به اندازه کافی بزرگ باشد، حتی وقتی که مقدار میدان عرضی به بزرگتر از حالت بحرانی برسد هنوز گذار فاز به حالت فروالکتریک صورت می گیرد. قله کپه ای گرمای ویژه در دمای کوری لایه ناپیوسته است. اگر قدرت تبادلی سطح از مقدار بحرانی بزرگتر شود، یک منحنی در دمای کوری کپه مشاهده می شود. چنانکه در مورد پذیرفتاری کپه داریم پذیرفتاری لایه نیز در دمای کوری واگرا خواهد شد، ولی با واگرایی کمتر. از طرف دیگر اگر قدرت تبادلی سطح به مقدار بحرانی افزایش یابد قله خمیده ای در دمای کوری کپه به وجود می آید. هنگامی که ضخامت لایه کوچک یا تعداد لایه های سطحی بزرگتر شود، مشخصات کپه ای گرمای ویژه و پذیرفتاری الکتریکی ضعیفتر و مشخصات سطحی محسوستر خواهند شد.

به منظور طراحی تجهیزات نگهداری و انبارداری میوه انار، گرمای ویژه و هدایت گرمایی قسمت های مختلف (پوست، پی، دانه و هسته) انار (رقم آلک) در گستره رطوبتی 34.2 درصد تا 80.1 درصد (بر پایه تر) و چهار دمای (3، 8، 13 و 18) درجه سلسیوس بررسی شد. روش مخلوط برای اندازه گیری گرمای ویژه، روش پراب برای تعیین هدایت حرارتی پوست و پی انار، و روش سیم داغ برای اندازه گیری هدایت حرارتی دانه انار به کار گرفته شد. بررسی ها نشان داد که با افزایش دما و رطوبت، گرمای ویژه به طور خطی برای دانه، پوست، و پی انار در محدوده 1.127 تا 2.789، 1.516 تا 3.411، 0.931 تا 3.066 کیلوژول بر کیلو گرم درجه سلسیوس افزایش می یابد. مقادیر هدایت گرمایی برای پوست، پی، و دانه به ترتیب در محدوده 0.1524 تا 0.4218، 0.1481 تا 0.451، و 0.131 تا 0.4204 وات بر متر کلوین تعیین شد، آنالیز واریانس نشان داد که مقدار رطوبت و دما تاثیر معنی دار بر گرمای ویژه و هدایت گرمایی تمامی قسمت های انار دارند، هر چند اثر مقدار رطوبت، در مقایسه با دما، بیشتر است. برای پیش بینی تغییرات گرمای ویژه و هدایت حرارتی انار بر حسب تابعی از دما و رطوبت، از مدل های رگرسیون یا مقادیر بالای R2 استفاده شد.

به منظور طراحی تجهیزات نگهداری و انبارداری انار، گرمای ویژه و هدایت حرارتی قسمت های مختلف (رقم آلک) اندازه گیری شد. گرمای ویژه پوست، پی و دانه انار در سه سطح رطوبتی بر پایه تر (30، 50 و 76% برای دانه و پی، 15، 35 و 52% برای پوست) و در چهار سطح دمای (3، 8، 13و 18 درجه سلسیوس)، همچنین هدایت گرمایی اجزای مذکور در سه سطح رطوبتی بر پایه تر (25، 50 و 73% برای دانه، 20، 40 و 60% برای پی، 15، 35 و 52% برای پوست) و در سه دمای (5، 13 و 18 درجه سلسیوس) بررسی شد. روش مخلوط برای اندازه گیری گرمای ویژه، روش پراب به منظور تعیین هدایت حرارتی پوست و پی انار و روش سیم داغ برای اندازه گیری هدایت حرارتی دانه انار استفاده شد. با افزایش دما و رطوبت، گرمای ویژه به طور خطی به ترتیب برای دانه، پوست و پی انار در محدوده 1.127 تا 2.789، 1.516 تا 3.411، 0.931 تا 3.066 کیلوژول بر کیلوگرم درجه سلسیوس افزایش یافت. مقادیر هدایت گرمایی برای پوست، پی و دانه به ترتیب در محدوده 0.152 تا 0.422، 0.148 تا 0.412 و 0.131 تا 0.372 وات بر متر درجه سلسیوس تعیین شد. نتایج نشان داد که محتوای رطوبتی و دما تاثیر معنی داری بر روی گرمای ویژه و هدایت گرمایی تمامی قسمت های انار داشتند. برای پیش بینی تغییرات گرمای ویژه و هدایت حرارتی انار بر حسب توابعی دما و رطوبت از مدل های رگرسیونی با مقادیر بالای ضریب تعیین (R2) استفاده شد.

در این پژوهش، خواص توان گرمایی مولکول فولرن C20 و اثر افزایش تعداد مولکول با استفاده از نظریه تابعی چگالی و فرموﻝ بندی تابع گرین در رژیم پاسخ خطی بررسی شده است. ما سه ارایش متفاوت: Au-C20-Au, Au-(C20)2-Au وسرانجامAu-(C20)3 – Au را در نظر می گیریم. محاسبات نشان ﻣ ﻲ دهد که با افزایش تعداد مولکول فولرن C20 توان گرمایی افزایش ﻣ ﻲ یابد. بعلاوه، علامت ضریب سیبک به طول وابسته است و ﻣ ﻲ تواند برای تعداد مختلفی از مولکوﻝ های فولرن C20، مثبت (نوع p) یا منفی (نوع n) باشد. توان گرمایی، عدد شایستگی را در سیستم افزایش ﻣ ﻲ دهد و منجر به بازدهی بیشتر وسیله ترموالکتریک خواهد شد.